درحالى كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله به او و پس از او نمىگفت مگر اين‌كه نسبت به او يقين داشت ! و اين مطلب براى هيچ‌كس از مردمان جز براى بزرگ ما - يعنى ابوطالب - ميسر نيست . خداى عزوجل مىفرمايد : « وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً « 1 » » . « 2 » اى مردم ! بشنويد و گوش فرا دهيد و از خدا بترسيد ! برگرديد ! ! و چقدر دور است از شما بازگشتن به سوى حق ! به‌راستى كه نگونسارى بر شما پنجه افكنده و سركشى و انكار حق دامنگيرتان شده است : « آيا مىتوانم شما را بر پذيرش اين بينهء روشن مجبور كنم درحالى كه ( خود شما آمادگى نداريد و ) از پذريش و حتى تفكر و انديشه در پيرامون آن كراهت داريد ! » « 3 » 7 - كشى از فضل غلام محمدبن راشد نقل كرده ، مىگويد : از ابوعبداللَّه ( امام‌صادق عليه السلام ) شنيدم كه مىفرمود : « معاويه به حسن‌بن على عليهما السلام نوشت كه تو و حسين و ياران على همگى بياييد ! اين بود كه قيس‌بن سعدبن عباده نيز با ايشان درآمدند و به شام رفتند ، پس معاويه اذن داد و براى همهء ايشان زمينهء سخنرانى فراهم كرد ! آنگاه گفت : حسن عليه السلام برخيز و صلح‌كن ! او برخاست ، با معاويه متاركه كرد ، سپس به حسين عليه السلام گفت : برخيز ! و صلح كن ! او

--> ( 1 ) - نساء / 18 : كسانى كه در آستانهء مرگ قرار مىگيرند و مىگويند اكنون از گناه خود توبه كرديم ، توبهء آنان پذيرفته نخواهد شد ، و آن‌هايى كه درحال كفر مىميرند ، توبه براى آنان نيست ، اين‌ها ( هر دو دسته ) كسانى هستند كه عذاب دردناكى براى آن‌ها مهيا كرده‌ايم . ( 2 ) - امالى طوسى : 2 / 174 ( 3 ) - اقتباس از سورهء هود / 28 .